چه زمانی جوراب مغازه را دوباره سفارش بدهیم؟ راهنمای کنترل موجودی

تمام‌شدن یک رنگ در حالی که چند رنگ دیگر از همان مدل روی دستتان مانده، با کمبود کل آن مدل فرق دارد. برای سفارش مجدد جوراب، موجودی را در سطح کد و رنگ بررسی کنید. عدد کلی «چند جفت جوراب داریم» نشان نمی‌دهد کدام درخواست مشتری را می‌توانید پاسخ بدهید.

در خرید اول بیشتر به انتخاب سبد فکر می‌کنید؛ در خرید بعدی، فروش ثبت‌شده و زمان تأمین باید وارد تصمیم شوند. اگر هنوز سفارش اول را نبسته‌اید، از راهنمای سبد اولیه جوراب برای مغازه شروع کنید. این مطلب برای زمانی است که کالا را عرضه کرده‌اید و می‌خواهید تعداد خرید بعدی را مشخص کنید.

موجودی قابل فروش را حساب کنید

کالایی که برای مشتری کنار گذاشته‌اید یا به‌دلیل مغایرت در حال پیگیری است، همان نقش موجودی آماده فروش را ندارد. برای تصمیم خرید، این وضعیت‌ها را جدا ثبت کنید. بار در راه را هم با کالایی که تحویل گرفته‌اید یکی ندانید؛ تاریخ و قطعی‌بودن دریافت آن اهمیت دارد.

برای هر کد، تعداد دریافت‌شده، فروش قطعی، رزرو و موجودی باقی‌مانده را نگه دارید. اگر بسته چندرنگ را جفتی می‌فروشید، رنگ را جدا ثبت کنید. درخواست‌هایی را هم که به‌دلیل نبود کالا پاسخ نداده‌اید یادداشت کنید؛ فروش صفر همیشه به معنی تقاضای صفر نیست.

از فروش چه عددی برای تصمیم استفاده کنیم؟

یک بازه مشخص انتخاب کنید و تعداد فروش همان مدل را در روزهایی که امکان فروش داشته بررسی کنید. اگر کالا بخشی از دوره ناموجود بوده، تقسیم فروش بر تمام روزها ممکن است سرعت تقاضا را کمتر نشان بدهد. تخفیف یا سفارش غیرعادی یک مشتری را هم علامت بزنید.

برای شروع، ثبت ساده و منظم از محاسبه پیچیده با داده ناقص مفیدتر است. لازم نیست از همان ابتدا نرم‌افزار خاصی داشته باشید؛ یک جدول با کد کالا، تاریخ و تعداد هم می‌تواند کمبودهای واضح را نشان بدهد.

یک مثال فرضی از نقطه سفارش

فرض کنید از یک مدل، در دوره بررسی به‌طور متوسط روزی یک جفت فروخته‌اید. برای سفارش موردنظر، فاصله تأیید تا دریافت را چهار روز برآورد کرده‌اید و می‌خواهید سه جفت هم برای نوسان فروش در نظر بگیرید. در این مثال آموزشی:

تعداد موردنیاز تا رسیدن سفارش: چهار روز × یک جفت = چهار جفت.

آستانه بررسی سفارش مجدد: چهار جفت + سه جفت ذخیره = هفت جفت.

پس وقتی موجودی قابل فروش این مدل به هفت جفت نزدیک می‌شود، زمان بررسی و استعلام سفارش بعدی است. این عدد برای همه مغازه‌ها مناسب نیست؛ چهار روز و سه جفت، فرض‌های همین مثال‌اند و وعده زمان ارسال الورا یا توصیه ثابت بازار محسوب نمی‌شوند.

اگر فروش نامنظم است یا زمان تأمین تغییر می‌کند، عدد را بازبینی کنید. مدل مناسبتی که فرصت فروش کوتاهی دارد هم باید جدا از کالای روزمره بررسی شود.

کالای در راه را کجای محاسبه بگذاریم؟

برای جلوگیری از سفارش دوباره یک کمبود، یک عدد جدا به نام «موجودی با احتساب سفارش قطعی» نگه دارید. در ساده‌ترین حالت، موجودی فیزیکی را از رزرو قطعی و کالای غیرقابل فروش خالی کنید؛ سپس مقدار سفارشِ تأییدشده‌ای را اضافه کنید که هنوز تحویل نشده است. اگر موجودی آزاد را از قبل محاسبه کرده‌اید، رزرو را بار دوم از آن کم نکنید. همچنین استعلام قیمت را سفارش قطعی حساب نکنید.

فرض آموزشی: از یک کد هشت جفت در مغازه دارید؛ سه جفت برای سفارش قطعی کنار گذاشته شده و یک جفت در حال بررسی مغایرت است. موجودی آزاد چهار جفت است. شش جفت دیگر نیز در یک سفارش تأییدشده دارید که هنوز نرسیده است. پس برای جلوگیری از خرید تکراری، چهار جفت آزاد و شش جفت در راه را جدا می‌بینید؛ مجموع آن‌ها ده جفت است، اما امروز فقط همان چهار جفت برای فروش آزاد دارید.

این تفکیک دو سؤال را پاسخ می‌دهد: «الان چه چیزی می‌توانم تحویل بدهم؟» و «برای خرید بعدی چه تعداد تعهد تأمین دارم؟» ده جفتِ مثال را موجودی آماده تحویل معرفی نکنید. اگر زمان رسیدن شش جفت تغییر کرد، اثر آن را بر کمبودِ پیش از تحویل بررسی کنید. وجود سفارش در راه همیشه به معنی رفع به‌موقع کمبود نیست.

آستانه سفارش با تعداد سفارش فرق دارد

رسیدن به نقطه سفارش می‌گوید زمان بررسی خرید رسیده؛ نمی‌گوید حتماً همان تعداد آستانه را بخرید. برای تعیین مقدار، یک دوره پوشش انتخاب کنید و نیاز برآوردی آن را با موجودی آزاد و سفارش قطعیِ قابل دریافت در همان دوره مقایسه کنید. دوره پوشش باید با امکان استعلام و خرید شما تناسب داشته باشد؛ برای یک مغازه با مراجعه هفتگی به تأمین‌کننده و یک شهر با ارسال نامنظم، یکسان نیست.

در مثال فرضی، برای دوره پیش رو به ۱۸ جفت نیاز برآوردی دارید و می‌خواهید چهار جفت ذخیره هم در پایان آن باقی بماند. اگر موجودی آزاد و سفارش قطعیِ مناسب همان دوره در مجموع هشت جفت باشد، کمبود محاسباتی ۱۴ جفت است: ۱۸ به‌علاوه ۴، منهای ۸. این محاسبه زمانی قابل استفاده است که دوباره همان سفارش در راه را در ردیف دیگری اضافه نکرده باشید و برآورد فروش با داده خودتان سازگار باشد.

اگر فروشنده فقط بسته شش‌جفتی دارد، خرید ۱۴ جفت ممکن نیست. دو بسته، ۱۲ جفت می‌دهد و سه بسته، ۱۸ جفت. انتخاب سه بسته، چهار جفت بیش از کمبود محاسباتی وارد می‌کند؛ انتخاب دو بسته هم دو جفت کمتر است. با نگاه به زمان خرید بعدی، ریسک کمبود، بودجه و موجودی رنگ‌ها تصمیم بگیرید. گردکردن به بالا را بدون دیدن مقدار اضافه، به دستور ثابت تبدیل نکنید.

تعداد موردنیاز را به بسته تبدیل کنید

بعد از مشخص‌شدن تعداد موردنیاز، ببینید تأمین‌کننده کالا را در چه بسته‌ای می‌فروشد. اگر کسری یک رنگ کمتر از یک بسته کامل است، پیش از سفارش کل میکس، امکان خرید همان رنگ را بپرسید. هزینه و موجودی رنگ‌های دیگر را هم در تصمیم نگه دارید.

تعریف بسته و دوجین و روش محاسبه هر جفت در راهنمای واحد فروش عمده آمده است. برای سفارش دوباره، ترکیب بسته جدید را با بار قبلی تطبیق دهید؛ ثابت‌ماندن کد یا نام را بدون بررسی کافی ندانید.

بازبینی هفتگی را از هشدار تمام‌شدن جدا کنید

اگر فقط در روز مشخصی از هفته سفارش می‌دهید، نیازِ فاصله تا بازبینی بعدی نیز مطرح است. مدلی که امروز زیر آستانه نیست، ممکن است پیش از نوبت بعدی خرید تمام شود. برای کالاهای مهم، در کنار بازبینی دوره‌ای، هشدار تعداد کم داشته باشید. این هشدار می‌تواند یک علامت ساده در دفتر یا جدول باشد؛ ارزش آن به به‌روز بودن ثبت فروش وابسته است.

کالاها را با تعداد کد زیاد پیچیده نکنید. ابتدا گروه‌هایی را مشخص کنید که نبودنشان مرتب به درخواستِ پاسخ‌نداده منجر می‌شود. سپس گروه‌های قابل جایگزینی و مدل‌های آزمایشی را جدا ببینید. ممکن است یک کد فروش کمتری داشته باشد، اما تنها گزینه یک سایز موردنیاز مشتریان شما باشد. تعداد فروش به‌تنهایی اهمیت آن را نشان نمی‌دهد.

درخواست‌های ازدست‌رفته را هم دقیق ثبت کنید. اگر یک مشتری در یک روز دو بار درباره همان رنگ سؤال کرد، آن را دو تقاضای مستقل حساب نکنید. در مقابل، صفر بودن فروش یک مدل در روزهای ناموجودی، اطلاعاتی درباره بی‌علاقگی مشتری نمی‌دهد. یادداشت ساده «ناموجود بود؛ سه درخواست مستقل ثبت شد» از ساختن عدد فروشِ فرضی بهتر است.

با کم‌فروش‌ها چه کنیم؟

پیش از حذف یک مدل، ببینید درست نمایش داده شده، قیمت آن مشخص بوده و مشتری فرصت دیدنش را داشته است یا نه. اگر بیشتر رنگ‌های یک بسته فروش رفته ولی یک رنگ مانده، مسئله را به همان رنگ محدود کنید؛ لازم نیست درباره کل گروه یک حکم بدهید.

سفارش مجدد صرفاً برای رسیدن به تخفیف را با موجودی باقی‌مانده مقایسه کنید. ممکن است مبلغ هر جفت کمتر شود، اما تعداد کالای فروش‌نرفته بیشتر شود. محاسبه قیمت فروش و حاشیه سود در راهنمای قیمت‌گذاری جوراب به بررسی این تصمیم کمک می‌کند.

یک جدول ساده برای جلسه خرید داشته باشید

اگر شمارش قفسه با جدول نمی‌خواند، اول مغایرت را پیدا کنید. خرید بر اساس موجودی اشتباه می‌تواند هم کمبود را پنهان کند و هم سفارش اضافه بسازد. نمونه عکاسی، کالای کنارگذاشته برای مشتری، جابه‌جایی بین دو محل و فروش ثبت‌نشده را بررسی کنید. اصلاح عدد بدون پیدا‌کردن علت، احتمال تکرار همان خطا را باقی می‌گذارد.

وقتی خرید را ثبت کردید، ردیف سفارش را باز نگه دارید تا مقدار واقعی برسد. با دریافت بخشی از بار، فقط همان بخش را از «در راه» کم و به موجودی اضافه کنید. اگر بقیه لغو یا جایگزین شد، تصمیم را در همان ردیف ثبت کنید. بستن سفارش صرفاً به‌دلیل دریافت اولین بسته، مقدار نرسیده را از پیگیری خارج می‌کند.

قبل از تأیید خرید دوم

کد و رنگ‌های موردنیاز را از دفتر فروش استخراج کنید، موجودی روز و ترکیب بسته را از فروشنده تأیید بگیرید و زمان آماده‌سازی را از زمان حمل جدا بپرسید. سفارش ثبت‌شده را تا دریافت پیگیری کنید تا یک کمبود را دوبار سفارش ندهید.

برای بررسی مدل‌های قابل سفارش، به دسته زنانه، مردانه یا ورزشی مربوط به همان مشتری بروید. خرید بعدی باید کمبود مشخصی را پر کند یا یک آزمون تازه با تعداد معلوم باشد.

اگر رنگ‌های پرفروش زودتر تمام می‌شوند، ترکیب بسته تک‌رنگ و میکس را در خرید بعدی بازبینی کنید. برای کالای مناسبتی، برنامه خرید فصلی به سنجیدن فرصت باقی‌مانده فروش کمک می‌کند.